Evet, öyle ise varım!

tercih: evet
tarih 12 eylül 2010
ötekiyim
ben o hep bildiğim
içinde soluduğum benliğim
kimim ben
evetim
hayırım
toprağım
seninim
biraz biraz kopar
bir parça benden bir parça kendinden
burnunun dibinde
leş bir koku gibi
gitmiyor ne yapsan

tenimdeki deliklerle
aynı havayı soluyorum
seninle
izin versen de vermesen de

izin yoktu sevmeye
izin yoktu ağlamaya, gülmeye
izin yoktu kafana göre yaşamaya
şimdi var mı?
tabiki yok
peki ne değişti?
benim acım başkasının acısı oldu
biraz olsun kapıdan geri çevrilmenin
kırıcılığını anlatabildiysem
bir kare, üçgen, yuvarlak örtü
üç yaşında bir çocuğun oyunu gibi
oyuncak oldum ya elinde
her ne şekilde ise çağdışı sayılmanın
garip ama 'son gülen iyi güler dedirtmesini'
egoma yaşattığı yenilgi
beni ben yaptı
yasaklar, hatalar,
sırf bu yüzden bile
benim çıkışım evetti
kapıdan çevirmemekti
gözünü doldurmamaktı misafirin
onun yerine karar vermemekti
istemekti başkasında olmasını kendinde olmayan malın
istemekti başkasında olan ilmin kendinde olmasını

Nedenim mi?
Nedenim seni sevmem,
başka nedeni yok.
EVET.
Meva A. Önyurt 16 eylül 2010

Comments

hilal said…
canım benim, ne tatlısın sen ne güzelsin..ne güzel dile dökmüşsün anlatamadıklarımızı..çok duygulandım eline,yüreğine sağlık ayşecim..

Popular posts from this blog

Gerçekler Süleymaniye Kütüphanesinde Saklı

9 Muharrem