Posts

Showing posts from May, 2010

Parting you thaught me...

To let go...
Foggy vision as I look behind
To know the value of friendhip...
but never to have the words to describe
to love and be loved
not to forget
like a paper boat to drift in the wind
to put our memories and things we shared
before the things we never had the chance to do
To freeze a person in all her best ways
and to remember her smiling.

Parting you thaught me that only Allah (C.C) can be one.

Parting you thaught me a lifetime is just a second
compared to an eternal friendship
thaught me to cry over an email
an inner muse rather than look forward as I gaze out of a window
the cities I lived
the houses I set,
the people I met anew
new foods I taste
all of them and more all making me homesick for the ones I left
a lump in my throat
knot by knot untangle if you can
What do you think parting you thaught me most?
It thaught me to know the difference between body and soul.
One travels far, bits and pieces of the other stays behind.

To my beloved friends I left behind and also to their friends who they are…

Ayrılık Bana Ne Öğretti?

Kopup gitmeyi...
Ardından bakarken buğulu gözleri.
Dostların kadrini bilmeyi.
ama bu kadri kelimelerle anlatamamayı...
Sevmeyi sevilmeyi
unutamamayı
kağıttan bir gemi gibi rüzgara düçar olmayı
ardına bakıp bakıp iç geçirmeyi
yaşanmışları, hatıraları
yaşanamamışların yerine koymayı
bir insanı dondurup güzellikleriyle
iyilikleriyle hatırlamayı

Ayrılık bana ne öğretti?
Yalnızlığın yalnız Allah-u Teala'ya mahsus olduğunu.

bir ömrün ne kadar kısa
bir dostluğun ne kadar uzun olduğunu
email okurken ağlamayı
camdan bakarken uzaklara değil içime dalmayı
Gittiğim şehirlere
kurduğum yuvalara
girdiğim misafirliklere
yediğim yemeğe
kadar ayrılık hep bir öncekileri aratan
boğaza düğümlenmiş ilmek ilmek
aç açabilirsen
Ayrılık bana bedenle ruhun farkını öğretti.

Meva A. Önyurt
Mayıs 2010